فیس‌بوک

هر روز می آمدم و می نشستم و فکر میکردم و فکر می کردم و فکر می کردم

اسم ها را نگاه می کردم … نکند کسی جا مانده باشد …‏

یکی یکی اسم ها را می زدم …‏

حالا که همه هستند شاید فلانی هم باشد …‏

فلانی را یادت هست ؟! فلان کوچه ، فلان خاطره …‏

بیا این یکی را ببین ، هیچ فرق نکرده ، همان است که بود …‏

یادش بخیر

یادش بخیر..‏

یادش بخیر …‏

… مرا که یادت هست

خاطره هایمان یادت هست ؟!!….‏

یادت هست ما چقدر باهم دوست بودیم و چقدر دوستت داشتم

یادت هست چقدر می خندیدیم

چقدر دوستم داشتی …‏

حالا که یادت هست ، خوشحال شدیم

دیگر در ادد لیست دوستانم هستی …‏

دیگر خیالم راحت شد که گم کرده ندارم …‏

بدرود تا ابد …‏

زندگی همین است دیگر …‏

خاطرات کهنه می شوند و خاطرات جدید می آیند … آدم ها می روند و آدم های جدید می آیند … ‏

من می روم … ‏

حرف ها تمام می شوند … ‏

اسم ها تمام می شوند …‏

و زنده‌گی هم.‏